Dudzin / Tandeta

Arka

2011-08-14T23:32:00.000+02:00

Mało który fan brytyjskiego disco wie że w sobotę na dużej scenie wystąpiła Arka Noego. Barierki jeszcze nie dotarły na miejsce, więc tłum mógł bez obawy o swoje zdrowie pogować.

______
Send by Nokia Email

Helloween

2011-08-06T02:54:00.000+02:00

Odrobina Helloween... Dla tych co nie mogli.

______
Send by Nokia Email

A wczoraj...

2011-08-04T08:18:00.000+02:00

Dzisiaj jest dzisiaj, a wczoraj... Pogoda nieco się uspokoiła, palnik zelżał, ale to zapowiedź pogorszenia pogody :-(
Pracowaliśmy od samego rana do późnej nocy. Pole skręcone, mała scena otwarta, krishna też. Dzisiaj koncerty i... deszcz. Muszę trzymać rękę na pulsie bo nie jestem pewien czy woda mnie nie zaleje. Woda zepsuła już kilka festiwali tego lata. Oby tutaj było inaczej.
______
Send by Nokia Email

Sceny dwie

2011-08-03T08:46:00.001+02:00

Scen jest kilka...między innymi duża i Przystanku Jezus. Jedna powstała za zgodą organizatora festiwalu, o drugiej organizator niewiele wiedział. Problem się zrobi jak obrońcy krzyża się dowiedzą.

______
Send by Nokia Email

Nie!

2011-07-28T09:39:00.000+02:00

Umie mówić NIE. Ciekawe kiedy nauczy się słowa TAK.
______
Send by Nokia Email

Przyspieszony kurs obsługi komputera - naucza Madzia

2011-07-14T21:04:00.004+02:00

Dzisiaj Madzia pokaże Wam jak obsługiwać wyszukiwarkę zdjęć Google. Nie tylko mechanicznie obsługujemy dzisiejsze komputery - możemy też wydawać komendy głosowo. Warto zapamiętać lekcję i przy następnym kontakcie z wyszukiwarką Google spróbować.

owsiaknet.pl - bo nie było miejsca w gospodzie

2011-04-04T12:21:00.006+02:00

Taka już nasza Polska jest, że to co wielkie - gdzieś ginie. I czy to Chopin, czy stuosobowa orkiestra, czy Guano Apes, czy Jerzy Buzek, Marek Kondrat, Lech Wałęsa - wszystko zginie w zderzeniu z kulturą masową prezentowaną w TV. Artysta zyska sławę nie jak wniesie coś nowego na rynek muzyczny, tylko jak się pojawi w jednym z telewizyjnych show. No chyba, że to produkcja telewizji publicznej - wtedy może być różnie. Płyta Kamila Bednarka jest tego przykładem, teraz zespół Enej robi karierę w TV - czy to słuszna droga? Nie wiem - dla nich z pewnością tak. Byle nie na krótko.

Zapraszam wszystkich na www.owsiaknet.pl - portal z muzyką, offroad'em i spotkaniami z ludźmi wartościowymi.

Tam też mój krótki klip z rajdu: TUTAJ!!! Zapraszam

Ojoj

2011-03-06T09:00:00.000+01:00

To się musiało stać - ona jeździ jak szalona i w końcu się zagapiła. Byliśmy sobie w lesie na rowerach. Zwiedzaliśmy lokalny kanion wyżłobiony przez mikro potok. Było miło do pewnego momentu - siostra się zagapiła i nie zauważyła kanionu....wpadła

Prawda jest inna - faktycznie zwiedzaliśmy kanion, ale tak samo jak sama rzeczka - był w skali mikro, aczkolwiek w niektórych miejscach jego głębokość mnie zdziwiła. Piękna pogoda, jazda całkowicie na przełaj - świetny początek sezonu. Swoja drogą - odkryliśmy całkiem ciekawe tereny i to bardzo blisko domu. TUTAJ zapis trasy z GPS.

Madzia 1

2011-03-05T21:20:00.004+01:00

Hello - tu ja - Madzia - byłam ostatnio z tatą, wujkiem Markiem i kuzynką Elizą w lesie budować tamę na wielkiej rzece. Pierwszy raz chodziłam po lesie i siedziałam na florze. Było cool!!!

Edukacja muzyczna Madzi: Muse

2011-01-08T20:11:00.003+01:00

Tego jeszcze nie było - zespół Muse poruszył Madzię. Pogo na całego. Jakość niestety słaba, ale zbyt duża ilość światła z pewnością zepsuła by koncertowy nastrój, a telefon to nie kamera.

Madzia - trendy w mimice 2011

2011-01-04T18:39:00.005+01:00

Najnowsze zdjęcia z Madzią w roli głównej. Dumnie przed obiektywem aparatu zaprezentowała najnowsze swoje miny i coś więcej - taniec i długo oczekiwane dźwięki... Powoli, ale z determinacją będę Madzi zapodawał nowe słowa. Jak tylko powie "Przystanek Woodstock" to na pewno też tutaj zamieszczę :-)

Więcej zdjęć w albumie:

Madzia w roku 2011

A poniżej premiera najnowszego klipu tanecznego - królowa parkietu - MADZIA!

Solar Eclipse 2011

2011-01-04T18:20:00.003+01:00

Dzisiejszego poranka Madzia nie była jedyną Gwiazdeczką na której skupiłem swoją uwagę. Na niebie bowiem działy się rzeczy niezwykłe - zaćmienie słońca. Szczelnie przykryte niebo na pół godziny przed maksymalnym widzianym u nas zaćmieniem nie wyglądało optymistycznie. Krótko po 9:30 pojawiły się pierwsze promyki przygaszonego słońca - w samą porę... Potem jeszcze udało się wyłapać dwa okienka w chmurach - obydwa wykorzystałem... Cały czas padał śnieg - ale dosyć sympatycznie wypadł na zdjęciach.

W albumie jeszcze 4 inne.

Solar eclipse

Babysitter - dzień 2

2010-10-04T20:19:00.004+02:00

Po weekendzie wracamy do pracy - w poniedziałek tylko dwie lekcje.

Lekcja pierwsza: "Techniki parcia na szkło w teorii i w praktyce".

Odpuścimy sobie może część teoretyczną bo bym was zanudził - ja tłumaczyłem - Madzia notowała - nudy. Praktyka była ciekawsza.

Najpierw trzeba poradzić sobie z nieśmiałością. Nie ma co się chować za nosidełko. Próba schowania niekorzystnie wpływa także na ogólny wygląd przyszłej celebrytki.

W dzisiejszych czasach na nic zdadzą się próby zniszczenia sprzętu fotografa/kamerzysty. Sprzęt jest kosztowny, a za fotografem/kamerzystą zazwyczaj stoi sztab prawników. Darujmy sobie metody siłowe.

Wystarczy odpowiednio popracować nad wyrazem twarzy. Nie za pierwszym razem się uda. Niektórym nigdy nie wyjdzie (ja jestem przykładem).

Wspólnymi siłami możemy osiągnąć sukces i korzystnie zaistnieć w mediach.

A teraz trudniejsza część - czasami, żeby wdrapać się na szczyt trzeba walczyć. Jak Madzia sama zauważyła - uśmiechy to już mamy dopracowane do perfekcji, ale tato ma coś czego jeszcze nie ma Madzia. Żółte i z kamieniem, ale są...

Jedyna rada - pozbyć się osobnika. Można metodą przepychania poza kadr.

Można spróbować też ostrzej, byle nie za mocno - siniak wygląda niezbyt medialnie.

No i jesteśmy gwiazdą!!!

Lekcja druga: "Błędnik i jego zastosowania"

Króciutka lekcja - rozbiłem naukę na wiele dni. Dzisiaj kalibrowaliśmy błędnik z horyzontem. Kalibracja nie przebiegła pomyślnie. Pion i poziom jeszcze nieco odbiega o wzorca. Wrócimy do tematu na przyszłych zajęciach.

Poznaliśmy też pojęcie: podpórka. Praktyczne zastosowania podpórek jeszcze nie są skoordynowane w pełni ze wskazaniami błędnika, no ale błędnik też bzdury podaje. No nic - program nauki idzie zgodnie z planem , nie ma co się stresować, uczeń jest pojętny.

Damian Babysitter - dzień pierwszy

2010-10-02T19:13:00.008+02:00

Pierwszy z październików był dniem próby dla (dotychczas) "najodważniejszego" członka naszej rodzinki. Urlop macierzyński dobiegł końca i ster przejąłem ja - głowa rodziny.

I tyle z bohatera... od piątku jestem tylko pionkiem w rodzinie, dzielnie stawiam się na każde wezwanie Madzi, uprzyjemniam jej każdy moment spędzony z otwartymi oczkami. Krótkie chwile odpoczynku pożytkuje na treningach - trenuję od piątku chodzenie na palcach - może kiedyś będzie to dyscyplina olimpijska... Teoretycznie mógłbym puścić muzyczkę, chodzić na pełnym platfusie, niby jest do tego przyzwyczajona, ale moc włożona w położenie Madzi spać - drastycznie hamuje moje potrzeby.

Był to też pierwszy dzień szkoły dla Madzi. Obejmujący władanie tatuś przyrzekł sobie, że z Madzi wyrośnie porządna metalówo-pankówa i wdraża swój plan w życie. Powoli zmniejszam natężenie różu w ubiorze, dzielnie czytam bajki na dobranoc z książki: "Przystanek Woodstock. Historia najpiękniejszego festiwalu świata". Na pobudkę serwuje córci Comę, nową płytę Acid Drinkers, lub co ciekawsze kawałki z Rock am Ring 2010.

Karmienie "na żądanie", rozrywka "full time" - poniżej krótka relacja z treningu: "Bezprzewodowy kontroler PS3 jako źródło rozrywki".

Madzia nie chciała się ubrać, jak trzeba było jechać po mamusię - no cóż - ma się ten dar*

Najpierw trening - zaznajomienie z przyciskami i efektem ich zastosowania

To naprawdę działa!!!!!!

I kto jest tutaj mistrzem?????

No to jazda

Widzicie to spojrzenie? Wydaje się, że chce powiedzieć: "I co cieniasy - chcecie poznać mój nick w multi???? "

A tutaj relacja z karmienia - dobrze mi idzie?

* - tatuś mocno się przechwala, sypie kity z rękawa jak zawodowy bajkopisarz, w rzeczywistości trząsł portkami, a Madzię ubrał na różowo

Przystanek Woodstock 2010 - komórkowy mix

2010-09-21T11:40:00.002+02:00

Tak na szybko zmontowany zlepek obrazków z tegorocznego Przystanku Woodstock. Telewizja OTV nie dociera do mojego ogniska domowego, więc muszę sobie radzić sam :-)

Madzia w Zielonym

2010-09-06T20:18:00.003+02:00

Plany na weekend może i w marzeniach były ambitniejsze, ale co tam... Zielony Las prawie jak góry, krzaki prawie jak kosodrzewina, a wózek prawie jak quad. No a tatuś wiadomo, quadem z Księżniczkami to i na koniec świata pojedzie, a "prawie" nie robi żadnej różnicy...

Madzia - wrzesień 2010

2010-09-04T19:59:00.001+02:00

Chrzest Madzi - 17.07.2010

2010-08-04T22:10:00.002+02:00

Zdjęcia z uroczystości chrztu Madzi. Autor: Łukasz / Leart.

Jurek w błocie :-)

2010-08-01T21:08:00.000+02:00

PW 2010 część szósta

2010-07-31T15:41:00.000+02:00

Witam ponownie wiernych czytelników. Dzisiaj na polu straszny palnik - grzeje niemiłosiernie. Nie przeszkodziło to Jerzemu Buzkowi w spacerze między namiotami ze swoimi oficerami BORu. Niesamowicie otwarty i miły człowiek - na spotkaniu z nim tłumy.
Na asp również tłumy wokół Marka Kondrata, pewnie też jest miły:-)
Zaraz rusza duża scena, więc pora na mnie.
Przy okazji gorące jak kostrzyńskie słońce pozdrowienia dla moich dzielnych dziewczyn.

PW 2010 część piąta

2010-07-31T08:38:00.000+02:00

Pierwszy dzień koncertów i już mam pierwszego kandydata do złotego bączka. Papa Roach dał taki koncert,że przyćmił resztę kapel. Orphan Hate wskoczył u mnie na drugie miejsce. Cała reszta daleko w tyle. Niczym nie zaskoczyła Flinta, a piosenką 'Żałuję' popełniła sceniczne sepuku.
Steczkowska- chmm. Nigel też nie wpasował się w moje gusta. Muzyka jak najbardziej ok, ale to Woodstock, a nie polskie radio. Późniejszych kapel nawet nie widziałem bo było już po 12, a mamusia kazała mi szybko chodzić spać:-). Poza muzyką - odwiedziła mnie reprezentacja Zielonej Góry, która niespodziewanie odwiedziła pole. Szkoda tylko że reprezentacja Żar nie wiedziała o wyjeździe...też by się zabrała.
Tymczasem mamy nowy dzień, zaraz śniadanko i do roboty.

PW 2010 część czwarta

2010-07-30T20:02:00.001+02:00

No i ruszyła machina oooo Materna? Jerzy? No tyle się dzieje a tu jeszcze niespodzianki. Kurz, błoto, rock & roll - to takie telegraficzne streszczenie tego szaleństwa. Na Papa Roach z pewnością tłum wypełni wolną przestrzeń pod sceną. Dla wielu to największa gwiazda w tym roku.

PW 2010 część trzecia

2010-07-30T00:13:00.000+02:00

Kolejne wejście na żywo z pola. Technika tak poszła do przodu, że w szczerym polu można bloga uaktualniać...
Machina się rozpędza. Nad polem zawisł już woodstockowy smog. Nie opadnie do końca - no chyba że coś kapnie z nieba.
W ekipie pełna gotowość. Zadania realizujemy zgodnie z planem, którego w tym roku nie ma.

PW2010 ciąg dalszy

2010-07-29T17:17:00.000+02:00

Powoli mija kolejny dzień na polu. Praca mnie jeszcze nie zmęczyła. Słońce troszkę doskwiera, ale z dwojga złego to lepsze słońce niż deszcz. Śmigam coś porobić.

PW 2010 cześć pierwsza

2010-07-29T11:58:00.000+02:00

Pozdrowienia z rozpalonego słońcem pola. Namiotów przybywa i... nie chce mi się więcej pisać...

Madzia na macie - 19.07.2010

2010-07-24T07:57:00.003+02:00

Tymczasem na równiku

2010-07-11T23:06:00.001+02:00

U nas w pokoju 32 stopnie. Tylko leżenie w strumieniu z wentylatora pomaga. Mi nie jest do śmiechu. Temperatura w samochodzie zepsuła wskazówkę termometru. Koszmar. Zarządziłem ewakuację.

___
Send by Nokia

Ładne kwiatki?

2010-07-11T09:10:00.000+02:00

Kwiatek jumany z Babcinego ogródka.

___
Send by Nokia

Madzia - 5.07.2010

2010-07-06T21:25:00.003+02:00

Po naciskach bliższych i dalszych - film.

Radość Madzi

2010-06-03T00:13:00.006+02:00

Mini koncert na Dzień Dziecka. Pozdrowienia od Madzi i równie szczęśliwych rodziców.

Madzia - Nastroje

2010-05-23T18:50:00.004+02:00

Dzisiejsze nastroje Madzi - wszystkie dostępne w filmie poniżej - na dole też link do całości na Picasie.

Foto:

Madzia - Nastroje

Ja pływam

2010-04-29T21:44:00.003+02:00

Pierwsza kąpiel bez bezpiecznego wsparcia tatusia. Pępusia już nie ma, więc kąpiele mogą być odważniejsze. Madzia świetnie pływa, nawet bez asekuracji ze strony taty. Plastikowy delfinek dba o córcię, mamusia myje, a tatuś robi zdjęcia.

W końcu wiosna...

2010-04-29T21:23:00.003+02:00

Zrobiło się ciepło, tatusiowi nawet jest gorąco. Madzia, jak tylko rodzice się skompletują chętnie wskakuje do wózka i zasypia na leśnych duktach. Tego wiosennego dnia pojawiliśmy się na "alei", gdzie oznak tej pory roku nie brakuje.

Normalnie luksusik - takiej to dobrze...

Tylko, żeby żaden hobbit mi snu nie zakłucił...

Szklane oczka i odrobina czułości

2010-04-24T22:29:00.003+02:00

Nie zawsze humor dopisuje, czasami coś pomęczy. Wtedy bliskość rodziców bardzo pomaga. Szczególnie kojąco działa oczywiście mamusia - taka naturalna więź.

Śpimy, jemy, jedziemy

2010-04-24T22:08:00.003+02:00

Najlepiej się wyspać, najeść i wtedy można się pobujać po lesie, lub okolicznych łąkach. Madzia w kolejnych kadrach.

Bezpieczna kąpiel

2010-04-24T21:50:00.003+02:00

Bezpieczeństwo podczas kąpieli zapewnia tatuś z racji swoich sporych kończyn górnych. Jeszcze niedawno całą operację leciutko komplikował pępek, tymczasem przedwczoraj zwyczajnie odleciał i zagubił się w śpioszkach. Wracając do tematu - Madzia uwielbia kąpiele, jeszcze nie zawsze potrafi to pokazać, ale zawsze jest wyraźnie poruszona zmianą otoczenia.

A ku ku - to znowu ja

2010-04-17T21:10:00.003+02:00

Kolejne dni, kolejne leśne wyprawy.

Jaka ja już duża...

2010-04-17T20:42:00.002+02:00

Madzia nam rośnie w mgnieniu oka, nauczyła się tez płakać...ale narzekać nie możemy - grzeczna dziewczynka. Dla wszystkich zniecierpliwionych kolejna porcja fotek - nie ma ich dużo bo czasu mało.

Uczymy się siebie nawzajem

2010-03-30T22:31:00.005+02:00

Powoli mijają wspólne dni. Wszyscy przełamujemy lekki strach i obawy, uczymy się rozmawiać bez słów, układamy wspólnie plan dnia i nocy ;-). Jeszcze dużo nauki przed nami, ale damy radę.

Dzisiaj pierwsza kąpiel - przebiegła wzorowo. My współpracujemy ze sobą, a z nami współpracuje nasza Księżniczka i świetnie się dogadujemy. Codziennie nowe doświadczenia, cenne porady, zweryfikowane przez życie, dają efekty. Zaufanie do siebie procentuje i oby tak dalej, a będzie jeszcze piękniej.

Razem w domku - wszystkim tego brakowało

2010-03-29T18:38:00.005+02:00

Jesteśmy już w domku, wszystkim się już poprawiło samopoczucie. Mamusia się cieszy, Madzia strzela minki, a tatuś obiera ziemniaki.

Oh jak ja nie lubię być w centrum uwagi:

Mniam mniam, pyszne mleczko:

Ale i tak się cieszę, że jestem już w domku:

Szybko się męczę:

Brawo!!! Brawo!!!

He he:

Dobra starczy na dziś:

Powiedziałam - nie chcę więcej zdjęć, daj mi tatuś pospać:

Picasa:

Madzia w domu!!!

Czwartego dnia mam już dosyć tego szpitala...

2010-03-29T18:24:00.004+02:00

Niedziela - ja Madzia i moja mama już chcemy iść do domku, a Panie w fartuchach mówią, że to dopiero jutro. Trudno - wytrzymam. Pośpię trochę - szybciej minie.

Kończ tatuś tą sesję, bo jak nie to Cię z karata pocięgne:

A spać mi się chce niemiłosiernie:

Tutaj jest mnie więcej...

Madzia - dzień czwarty

Madzia - dzień drugi

2010-03-26T19:23:00.006+01:00

Ślicznotka pod bacznym okiem Jagódki szczęśliwie spędziła swój drugi dzień. Dzisiaj też dwie równie szczęśliwe babcie odwiedziły swoją wnusię. Piękne chwile, nie obyło się bez wzruszenia. Madzia przespała całą wizytację i tylko grymasek na twarzy zdradził jak bardzo się cieszy z odwiedzin. Mamusia czuje się już dobrze, radzi sobie rewelacyjnie. Tatuś też daje radę...

Relacja foto:

Więcej na Picasie:

Madzia - cudowny drugi dzień.

Madzia - urodziny Księżniczki

2010-03-26T19:04:00.004+01:00

W końcu nastał ten dzień - na świat przyszła nasza prześliczna Córeczka. 25 marca 2010 o 12:40 dzielna Mamusia przy wsparciu tatusia urodziła Madzię. Świetny personel naszego szpitala spisał się na medal. Moja odwaga to tzw. Pan Pikuś przy odwadze i sile Mamusi. Teraz dziewczyny odpoczywają na oddziale położniczym, a być może już w niedzielę zjadą do domku. Czekam z niecierpliwością :-)

Na zdjęciu pierwsze minuty poza bezpiecznym brzusiem mamusi - ciężki czas dla dzidziusia.

A poniżej Madzia wieczorem - pod opieką mamusi.

Zima, Odcinek 1126

2010-03-09T19:33:00.002+01:00

Oj długa ta zima tej zimy...

Ja takiej nie pamiętam, chyba tak długiej to nie było odkąd żyje. Trwało to, można powiedzieć kilka miesięcy i wszystko na to wskazuje, że w końcu się skończy. Ogromne hałdy jeszcze zalegają na miejskim placu. Z nieba spadają "pojedyncze" płatki. W końcu musi nastać wiosna - wszak to na wiosnę ma się urodzić nasza Córa...

Poniżej kilka fotek ze spacerku.

Więcej na Picasie:

Zima, Odcinek 1126

Zima zapukała do drzwi

2010-01-24T10:46:00.006+01:00

Nasza kotłownia ma dziwną tendencję do wyrównywania temperatury na zewnątrz i tej w domach odbiorców. Nie koniecznie trafili w nasze potrzeby. Cieplej pod pachą niż przy grzejniku. Dobrze że minusa nie zauważyli... :-)

Złapali mnie...

2010-01-24T10:20:00.005+01:00

10,5 roku jestem posiadaczem prawa do jazdy i do tej pory zawsze udawało mi się uciec :-) Nie udało się tym razem. Przyczajony policjant wyskoczył z parkingu koło Starostwa - i nie było gdzie uciekać... rutynowa kontrola dokumentów połączona z żurawiem przez tylną szybę, gdzie wśród góry zakupów z Kauflandu zawsze może sie czaić złowroga substancja psychoaktywna. Dokumenty w porządku, substancji brak - 'można jechać' - rzekł miły Pan w stylowej policyjnej uszatce. Warto o tym napisać - stwierdziłem - jak odbierałem dokument zastanawiałem się kiedy po raz pierwszy będę miał okazję pochwalić się władzy - trochę to trwało...

Off road w hołdzie historii...

2010-01-15T20:57:00.004+01:00

Wracamy do archiwum mojego dysku. Muszę się spieszyć - na blogu mamy dopiero marzec - niemal rok obsuwy...

Żagań, 27-29 marca 2009 - rajd off road'owy ku czci bohaterów wielkiej ucieczki z obozu Stalag Luft III. 66 lat temu jeńcom obozu udało się wybudować tunel, który miał być ich przepustką do wolności. Wydostało się 76 z 200 przygotowanych do ucieczki osób. Tylko trzem z nich udało się uciec, reszta została złapana na terenie III Rzeszy. Trasa rajdu przecinała teren dawnego obozu.

Poniżej kilka kadrów z rajdu.

Hassan jako Sweet Little Puppy

2009-12-17T21:28:00.004+01:00

Marzenie w końcu się spełniło - Kaśka dorobiła się Labradora. Grzebała i grzebała i w końcu wygrzebała takiego jednego u hodowcy pod Poznaniem. 21 marca pojechaliśmy po psiaka. Wyjazd się udał - prawie, ale o kłopotach staram się zapomnieć i dalej uważam, że Honda to bezawaryjny samochód.

Hassan bo takie jego imię był taki słodki, że uspokoił nawet rozzłoszczonych rodziców - każdy by zmiękł na jego widok. Wtedy (w marcu) nikt nie spodziewał, że ten malutki, słodziutki psiaczek wyrośnie na czorta, syna samego diabła...

Póki co mamy koniec marca - oto Sweet Little Puppy czyli Hassan:

Foto-Historia - ciekawy blog

2009-12-14T20:10:00.005+01:00

Z przyjemnością mogę Wam polecić nowy blog - zaprzyjaźniony. FOTO-HISTORIA, czyli historia zapisana na papierze fotograficznym. Strona niedawno wystartowała i w dalszym ciągu się udoskonala. Warto tam często zaglądać, warto też przegrzebać własne zbiory - czynnie uczestniczyć w tworzeniu ciekawej bazy historycznej. Pewnie jeszcze wrócę do tego tematu - jak tylko odnajdę u rodziców na strychu stare zdjęcia, które mam w pamięci z dzieciństwa...

Na zachętę - jedno ze słynniejszych zdjęć z mojego miasta: KLIKNIJ.

Administratorze - powodzenia

Po Ślubie - chwila zadumy

2009-12-14T07:55:00.002+01:00

To już tak dawno było... Pamiętam narzekania niektórych: 'Daj spokój stary, po... będzie jeszcze gorzej'; 'Już po tobie chłopie...' i tak dalej. Miało być gorzej, a jest tak samo, a nawet lepiej. Chociaż pamiętam, że kilka dni po ślubie poczułem się jakoś dziwnie. Porównując jak wyglądałem wtedy i teraz - faktycznie - coś było nie tak.

Nasz Ślub - 21.02.2009

2009-11-04T19:00:00.000+01:00

Minimum rok na zorganizowanie ślubu i wesela - tak mówią i tak jest - no chyba, że docelowy miesiąc nie ma literki 'r', za oknem śnieg, a temperatura z rzadka przekracza 0 stopni. Wystarczy miesiąc. To już absolutne minimum - z szacunku dla gości - oni też potrzebują troszkę czasu.

Ach - to było tempo - praca, dom, kościół, restauracja, sklepy, hurtownie, poradnie itd. - wszystkie punkty na okrągło. Na szczęście wszystko wyszło tak jak planowaliśmy, a nawet lepiej. Nie powinienem tu porównywać, wszak jakieś doświadczenie w tej dziedzinie mam, ale ze wszystkich wesel w których brałem udział najbardziej podobało mi się moje własne. Wydaje mi się, że ludzie za poważnie do tego podchodzą, a im bardziej się skupiają na tym, żeby wszystko się udało - tym mniej się tak na prawdę udaje i gorzej wygląda. Luz, spokój, uśmiech i obrotni świadkowie - to recepta na udany Ślub i Wesele. Celowo nie wspomniałem o miłości, bo bez tego to i luz nie pomoże.

Chcieliśmy przy okazji podziękować wszystkim gościom, przeprosić wszystkich nie zaproszonych - twarde zasady, budżet ograniczony zdrowym rozsądkiem...lista gości była najtrudniejszym naszym weselnym wyzwaniem...

Najbardziej dziękujemy Rodzicom - bez nich to moglibyśmy zrobić co najwyżej grilla dla 15 osób, oraz Świadkom - Madziu, Jarku - będziemy Was polecać innym parom :-). Wasza aktywność przekroczyła nasze oczekiwania - było idealnie...

Ale do rzeczy - szkoda mojej klawiatury, po tak długiej przerwie w pisaniu nie chce jej zapocić.

Poniżej krótka relacja foto.

Sesja przed....

2009-03-13T22:36:00.008+01:00

Naturalną rzeczą jest to, że ludzie łączą się w pary - najczęściej parę tworzą osobniki odmiennych płci - nie jest to reguła, ale w moim przypadku tak było. 'My' jako para, istnieliśmy już jakiś czas, żyło się super i nieźle się układało, ale przez państwo polskie traktowani byliśmy jak dwie zupełnie obce osoby - rodzinę tworzy para, która swój związek w Polsce 'zalegalizowała', czyli złożyła w obecności świadków podpisy na dokumencie państwowym. Problemem okazało się również publiczne określenie osoby, z którą się żyje nieformalnie. Określenie 'partner' a nawet 'życiowy partner' nie jest zrozumiałe dla urzędników państwowych. W czasach kiedy do życia budziły się hormony życiowego partnera, określało się w kręgach rówieśników słowami 'moja dziewczyna'; 'mój chłopak', straciły one jednak ważność wiele lat temu. Znane też były określenia stosowane u nieco mniej rozwiniętych umysłowo. Określały one jednak 'prawo własności' nie do całej osoby jak w przypadku określenia 'moja dziewczyna', a do konkretnej części jej ciała. Najczęściej mówią 'moja ....' (ilość kropek=ilość liter), ale uwierzcie mi - tego urzędnicy też nie strawią. Tu akurat nie ma co na nich narzekać - każdy zdrowy facet na pytanie 'Nie chce już być z moją .... , co mam zrobić?' odpowie 'Idź do proktologa'. A jak zapyta 'Nie chce już być z moją .... , jak mam jej to powiedzieć?' to wymaga interwencji co najmniej psychiatry.

Jedynym akceptowanym określeniem w naszym państwie jest znane z kronik policyjnych słowo 'konkubent' i 'konkubina'. Nie dość, że wymawia się je z obrzydzeniem to jest jeszcze źle kojarzone. Wyobraźcie sobie taki wpis na blogu: 'Wczoraj wraz z moją kochaną konkubiną i przeuroczym pasierbem pojechaliśmy do mojej macochy' - nie wiem jak wam, ale mi to się kojarzy od razu z jakąś patologią, ale to tylko dlatego, że nie ma przyjemniejszych określeń, bo wiadomo życie różne scenariusze pisze.

No więc, ja wraz z moją konkubiną Jagodą (fuj), postanowiliśmy raz na zawsze odciąć się od tych określeń i żyć w końcu legalnie, a nie jak to mówią 'na kocią łapę'. Zaczęliśmy w połowie stycznia przygotowania do ślubu. Czasu było niewiele, a ostatnim akceptowanym terminem był 21 luty. 14 - ten romantyczny - był po pierwsze oblegany, a po drugie brakło by nam czasu na przygotowania i powiadomienie rodzinki. Tak więc, w tempie ekspresowym ruszyły nasze przygotowania, a termin w końcu ustabilizował się na 21 dniu lutego na godzinie 16:00. Ślub zaplanowaliśmy w kościele p.w. W.N.M.P. - moim zdaniem najładniejszym kościele w Żarach. Przyjęcie weselne zorganizowaliśmy w Restauracji Chopin w Hotel Parku na ulicy Zielonogórskiej. Miejsce to okazało się praktycznie bezkonkurencyjne w porównaniu z innymi lokalami w Żarach - warunki, opcje dodatkowe, elastyczność, menu, cena i przepiękne wnętrza praktycznie położyły konkurencje na łopatki. Interesu w tym żadnego nie mam, ale jak komuś powierzamy jeden z najważniejszych dni w naszym życiu - lepiej się dwa razy zastanowić.

Przygotowania ruszyły pełną parą, a w sumie jest co robić - pisać tu nie będę - każdy powinien poczuć to na własnej skórze.

Na samym finiszu przygotowań, gdy już ciśnienie sięgało zenitu, udało się nieco rozluźnić atmosferę i wyrwać się na sesję foto - oczywiście z Łukaszem - innego fotografa nie akceptujemy. Łukasz, czyli również firma Leart uzbroiła się na zbliżający sezon w sprzęt fotograficzny, który właśnie w dniu naszej sesji miał swój chrzest bojowy. Dodać można, że natura w tym dniu również nam w tym pomogła. Takiej ilości śniegu nie było od wielu lat - być może długo jeszcze nie będzie i trzeba było to wykorzystać. Piękna pogoda, piękna przyszła żona - efekt - piękne zdjęcia. Niestety - chęć napisania tego posta przegrała z chętnymi do oglądnięcia galerii z sesji - dlatego ogromna część już te zdjęcia widziała. - resztę zapraszam teraz...

Reszta zdjęć w albumie (trza kliknąć):

Sesja Narzeczeńska

Wu na Du, niebawem przepis jak podwoić rodziców.

2009-02-24T22:42:00.004+01:00

Przepis prosty - chociaż nieco trudny do zrealizowania.
Stało się to w ostatnią sobotę - 21 lutego 2009r. Ja zyskałem drugą parę rodziców, a Jagódka oprócz rodziców także nowe nazwisko. Ciekawe doświadczenie i sporo emocji, o których zamierzam napisać prawdopodobnie w przyszłym tygodniu - wtedy powinny pojawić się zdjęcia autorstwa Łukasza, który uwiecznił całą ceremonię.

Malutka próbka sesji przedślubnej:

i z dnia ślubu

Český ráj - 20.07.2008

2009-01-26T22:54:00.005+01:00

Można wkleić w Google Earth lub podobne:

50°31'52.95"N

15° 1'54.77"E

Český ráj - to takie ciekawe miejsce w Czechach - kraina dobrych ludzi, pięknej przyrody, zamków i muzeów. Przejechaliśmy jakieś 160km, przy czym trzykrotnie przekraczaliśmy granicę - dosyć ciekawa trasa omijająca nasze cudowne drogi. Granicę przekraczamy w takim ciekawym miejscu, gdzie Niemcy i Czechy rozdziela polska ziemia o szerokości 1,5km. Strach pomyśleć o tych co kiedyś przekraczali tutaj granicę np. z NRD do Czechosłowacji. Tak tak - martwię się o innych, a nie pamiętam, że sam wtedy godzinami stałem w kolejce po proszek zwany kawą.

My znaleźliśmy się w niewielkiej wsi Dneboh u podnóża skalnych formacji, które w tym dniu były naszym celem. Bardzo ładne lasy, bardzo wysokie skały i bardzo ładna pogoda. Ogólnie wyjazd bardzo udany. Pewnie tak naprawdę zobaczyliśmy tylko procent tego co można tu zobaczyć, ale warto było - czas nie jest z gumy - w drodze powrotnej zahaczyliśmy jeszcze market, gdzie zostawiliśmy wszyściuteńkie korony. Warto by jeszcze wspomnieć o naszym driverze i przewodniku - Grzegorzu, który sprawnie dostarczył nas z domu na miejsce, bezpiecznie przeprowadził nas po skałkach i wysadził pod domem - Zuch chłopak!!

Oj - zaklinowałem się:

Kaśka: 'Na stromych zejściach - przysysam się do skały':

Nad okolicą góruje posąg człowieka z lodowca:

...i bliżej nie zidentyfikowanych człekokształtnych:

Dziołchy:

Za czasów kamienia łupanego były tu Veluxy, ale po wojnie rozkradli:

...a Woodstock tuż tuż:

Jest i On - postrach niemieckiej drogówki, prawie wyznawca szatana, fan metalicznej muzyki - Grzegorz:

Albinos na spacerze:

...i w domku:

Przy nadchodzącym zlodowaceniu ukryje się tutaj:

...z moją (za chwilę) żoną - i będziemy ratować ludzkość...:

Rzadki przypadek - most, który nie uchroni Cię przed deszczem (złotym), grzmotami i gradobiciem:

mmm:

A gacie pełne ze strachu, ale czego się nie zrobi dla sławy:

I odrobina czułości - tzw. self shot:

Naturalne fotograficzne tło - w studiu nie do wyhodowania:

Jest, a jakoby go nie było...:

Reszta, w tym rozbierana sesja na skałach w albumie - kliknij obrazek ***:

Wizyta w Czechach z Grześkiem (20.07.2008)

*** - liczba kliknięć w album monitorowana przez Ministerstwo do Spraw Walki z Ciekawością

Rajd Drezno - Wrocław 2008

2009-01-13T22:02:00.005+01:00

Kilka lat czekałem, kilka lat się szykowałem, aż tu nagle w tym roku udało się zobaczyć na własne oczy największy rajd terenowy Europy - DREZNO-WROCŁAW!! Potężna impreza, zwana również "małym Dakarem" aż się pcha żeby ją zobaczyć - kolumny serwisowych samochodów przecinają Żary, a wszyscy docelowo rozbijają się w okolicach Żagania. Potężne wieloosiowe ciężarówki, zróżnicowane samochody i najładniejsze pojazdy na świecie - quady. Jest na co popatrzeć.

Kto chciał to już na ten temat zdążył poczytać - ja mam półroczny poślizg w relacji, więc za dużo już nie napisze. My wybraliśmy się tam na wariackich papierach, uciekłem z roboty, pod górę na rowerze pędziłem 40km/h. Spakowałem aparat i kamerą z umierającą baterią i w drogę - tym razem już samochodem. Zaczęliśmy od dobrze nam znanych terenów niedaleko Olszyńca. Niezbyt to odpowiednie miejsce dla nieprzystosowanego sprzętu. Pędzące smoki wzbijały w powietrze spore ilości kurzu, a kurz jak wiadomo - wszędzie wlezie. Ja doskonaliłem swoje oko operatorskie, a Kaśka trzymała palec na spuście aparatu. Dosłownie trzymała - nigdy jeszcze ten aparat nie zrobił tak dużo zdjęć w tak krótkim czasie. Może i mówiłem żeby sobie nie żałowała, ale to chyba była lekka nadinterpretacja. Szkoda, że zapomniałem poinformować, że takie zdjęcia lepiej wyglądają jak są robione aparatem trzymanym w poziomie, a nie w pionie. No chyba że trafi się pojazd wyższy niż dłuższy.

Po piaskowych poligonach ruszyliśmy w kierunku Żagania, żeby zobaczyć przeprawę przez rzeczkę. Warto było - tam dopiero się działo. Mnóstwo ludzi - niedawno zbudowana kładka dla ludzi dosłownie nabita po brzegi. Kilka ekip telewizyjnych, ogrom fotografów i jeden odważny operator pośrodku strumienia odziany w profesjonalne wędkarskie wodery i miniaturową odporną na zanurzenie kamerę.

Ciężarówki nie miały żadnych problemów z przeprawą, niektóre delikatnie i z powagą, inne jak tsunami pchały potężne fale przed sobą. Quady też w miarę sprawnie, w pełnym zanurzeni brykały na drugi brzeg. Najciekawiej wyglądały samochody. Całkowita loteria, starodawny VW Transporter z nieznacznie podwyższonym zawieszeniem przejechał bez większych problemów, a mocarny Hummer ugrzązł na samym początku. Drobne kobietki szarpały liny, rzęziły wyciągarki, z kabin wylewały się hektolitry wody, a publika nagradzała brawami każdy wyczyn.

Impreza godna polecenia.

Jak już pisałem - autorem zdjęć jest oczywiście siostra, obróbką zająłem się sam. Nagrałem prawie godzinę materiału i może jakiś klip kiedyś z tego wyjdzie - za jakieś 5 lat :-)

Kilka sztuk więcej w albumie:

Rajd Drezno - Wrocław 2008

2009 to też Leart...

2009-01-03T21:36:00.009+01:00

Czas zapiernicza szybciej niż by się chciało. Nowy rok się zaczął, a ja dalej w starym siedzę - zawodowo oczywiście. Zagrzebałem się w montażu filmów, zapomniałem co to aparat fotograficzny. Od września obiektyw czeka na wysłanie go do reklamacji i jeszcze się nie doczekał. Mało tego...nie mam już aparatu :-( smutna wiadomość, ale zobaczyć radość osoby obdarowanej - BEZCENNE! Najważniejsze, że trafił w dobre ręce i myślę, że niebawem jeszcze zobaczę efekty jego pracy...

Zostało parę bebechów i myślę, że do lata coś się uda zdobyć, może coś z wyższej półeczki...

Mamy więc rok wyższy o 1 od poprzedniego - niewielka zmiana - niewiele też się zmieni w moim rozkładzie zajęć, chyba że kryzys sprawi że będę miał więcej czasu. Narazie galopujący frank szwajcarski przypomina nam o gospodarczym załamaniu - przypomina już dosyć znacząco. Tylko kryzys może zatrzymać mój pociąg do aparatu cyfrowego. Jakby było źle - zawsze pozostaje telefon komórkowy.

A więc Leart - coż to jest? Po co pisać, wystarczy kliknąć TUTAJ.

Kto nie zna niech się zapozna i pamięta jak przyjdzie na niego kolej, lub na dzieci i wnuki... i tak dalej. Wszystko nakręcimy. Może niebawem coś uda się wmontować na bloga, oczywiście oprócz tego co znajdziecie na niedawno otwartym kanale na Youtube a dokładniej na kanale LEART

To się poreklamowałem, ale jakoś muszę się usprawiedliwić.

W wolnej chwili oczywiście zarzucę kolejnego posta do którego zdjęcia już są przygotowane, a za dużo nie napiszę bo pamięć moja jak wiadomo sięga do przedwczoraj, to co tydzień temu to za mgłą, a 30 czerwca 2008 to biała plama :-) wtedy właśnie wyrwałem się na chwilę, żeby w końcu zobaczyć rajd Drezno-Wrocław...

Do następnego (a czy ktoś tu jeszcze zagląda?)

Biketrip - Śnieżka

2008-11-01T11:16:00.001+01:00

Że się da, to wiadomo, ale czy my damy radę - to nie wiadomo. Tak właśnie ocenialiśmy swoje szanse na wjazd rowerem na Śnieżkę. Tak więc tydzień po pieszej wizycie w tych samych górach postanowiliśmy wrócić tu na rowerze, tzn ja i Kaśka. Jagódka wraz ze swoją przyszłą Mamą :-) odwiedziły Samotnię, a Tato zaatakował Śnieżkę pieszo - takie miał marzenie. Mi nie udało się niestety zabrać aparatu - waży tyle co cegła - a cegła na górze się nie przyda. W użyciu był Kaśki canon wagi lekkiej i telefon wagi superlekkiej, cegłę dźwigała moja dzielna Jagódka, więc i tak się załapaliśmy na fotę.

Najgorszy z całego rajdu był sam początek. Pierwsze kilkaset metrów pokazało nam, że to nie żarty. Ogarnęły nas najgorsze myśli - o powrocie, telewizorze, internecie i ciepłych kapciach. Na szczęście znam to uczucie - szybko mija potem wysiłek nie wiąże się z tak dramatycznymi myślami. Ciało tak czy siak odmawia posłuszeństwa, człowiek dopiero wtedy se myśli, że gdyby więcej cegieł zostawił w domu to lżej by się jechało. Wiadomo o jakie cegły teraz chodzi - mi w ostatnich latach nieco ich przybyło i ani ja ani rower nie jesteśmy z tego dumni. Na szczęście najgorzej mi nie szło, mimo wszystko jakoś dawałem radę. A teraz porady dla kontynuatorów - UWAGA!! Zabroniona jest jazda na rowerze praktycznie na wszystkich szlakach w rejonie Śnieżki!! Każdy taki wjazd oprócz oczywiście organizowanych rajdów jest NIELEGALNY!! I wiązać się może z grzywnami, o ile poruszający się na nogach strażnik da radę nas złapać. Druga sprawa to rower - ludzie (!!) kupujcie amortyzatory. Bez nich zjazd prawdopodobnie byłby niemożliwy - odpadły by mi ręce. Podczas pieszej wycieczki - wszechobecna tam kosta brukowa nie sprawia żadnych problemów, podczas jazdy na rowerze kostka to nasz WRÓG!! Takich wibracji nie dostarczy wam pas VibroAction z Mango Gdynia nawet przez rok. Kłopoty w takich sytuacjach sprawia naciskanie na hamulec, a to już może być niebezpieczne. Trzecia sprawa to wspomniane już hamulce - muszą one być sprawne w 100%. Miejscami podczas zjazdu na nogach czuć było ciepło z tarczy. Cały zjazd doprowadził do zżółknięcia przedniej tarczy - mozna sobie wyobrazić jak bardzo się rozgrzała.
No i dla tych co może będą myśleli o takim wypadzie - to niema nic wspólnego z rekraacją - to poprostu zdobywanie szczytu - a warto raz taki szczyt zdobyć. Pewnie profesjonaliści czytając to by się uśmiali, ale ja uważam to za pewien wyczyn.

Na pierwszy ogień - zapis z pewnego towarzyszącego nam urządzenia:

No i zapis zdjęciowy:

Od Biketrip_Śnieżka 2008

A więcej na Picasie

Biketrip_Śnieżka 2008

Karpacz 14.06.2008

2008-09-28T21:47:00.000+02:00

Takiej obsuwy to jeszcze nigdy nie było, ale co tam - staram się jak mogę.
Problem w tym tylko taki, że nie bardzo wiem co o tym wypadzie pisać - tak dawno to było - szczegółów nie pamiętam.

No więc Ja, Jagódka, Kaśka i Dorota ruszyliśmy w góry, które już dobrze znamy. Nie wiem czemu ciągle w te same - może dlatego, że pierwszy raz z Dorotą. Tak naprawdę to chyba najwyższe z najbliższych gór, które można obskoczyć w jeden dzień - a takie było założenie...

Tak więc z ulubionego parkingu w Karpaczu ruszyliśmy przez Wang, Pielgrzymy, Słonecznik w stronę Śnieżki. Po drodze - jak zwykle chwila relaksu na Pielgrzymach i Słoneczniku. W drodze powrotnej przez najpiękniejszą krainę tych gór - schronisko Samotnia - tam również obowiązkowe leżakowanie. Śnieżkę zdobyła Kaśka z Dorotą - my po krótkiej randce przy Domu Śląskim zeszliśmy do Strzechy Akademickiej, gdzie znowu nacieliśmy się na to paskudne żarcie. Już myślałem, że znajdę tam potrawę, która uratuje nadszarpnięte kiedyś zaufanie - nie udało się. Skosztowaliśmy mały ułamek tamtejszego menu, ale chyba już nie będzie mi dane skosztować reszty. Szkoda, że zaopatrują się raz na trzy lata, a olej do smażenia służy im przez rok. Fuj.

Krótka relacja zdjęciowa:

Więcej na Picasie:

Karpacz 14.06.2008

Zlot Pojazdów Militarnych'08

2008-08-24T20:23:00.002+02:00

9 i 10 maja 2008 odbył się Zlot Miłośników Fortyfikacji i towarzyszący mu Zlot Pojazdów Militarnych. To już szósty raz, u wejścia Boryszyńskiej Pętli Międzyrzeckiego Rejonu Umocnień, spotkali się miłośnicy fortyfikacji i pojazdów militarnych. Impreza ta jest jednak niebywałą atrakcją dla szerszej publiki - świetne miejsce na rodzinne wypady z militariami w tle. Wiele atrakcji dla wszystkich. Przez cały czas na scenie odbywa się przegląd zespołów rockowych, a wieczorem na scenę wchodzą gwiazdy. Wybraliśmy się tam w sobotę - głównie zobaczyć inscenizację przełamania umocnień przez armię radziecką. W życiu nie spodziewałem się takich tłumów. Okolica wygląda na najspokojniejszą z możliwych, a tu taka masa ludu. My - w składzie Jagódka, JA, Kaśka i Tomek jak zwykle (w tym składzie) wyjechaliśmy za późno i zupełnie przypadkiem trafiliśmy na paradę pojazdów militarnych. Że takowa jest to wiedzieliśmy, ale trasa i dokładna godzina była całkowicie nieznana. Po paradzie ruszyliśmy na teren zlotu i okazało się że teren jest nadal dziewiczy i nijak nadaje się na przyjęcie takiej ilości zmotoryzowanych gości. A przekrój pojazdów jest nadzwyczaj bogaty. Wiadomo - skuterek, cross, rower to sprytnie wymanewrują na polnej dróżce i nawet jest szansa, że nikogo nie przejadą. Natomiast osobówki, półciężarówki, pickupy, wielkie jak dom lawety z ładunkiem, tiry, samochody opancerzone i najnowsze rosomaki miały niebywały problem z pokonaniem ostatniego odcinka trasy. I uwaga dla tych, którzy nie lubią kurzu bo on brudzi - to nie jest miejsce dla was. Śmigające najróżniejsze pojazdy we wszystkie strony świata w takim suchym powietrzu generują spore ilości kurzu. No ale co ja piszę - to nie dożynki w Olbrachtowie.
No więc tak - teren ten słynie z chyba najlepszej atrakcji turystycznej z okresu II WŚ w naszym województwie. Według mnie wygrywa nawet z lepiej przygotowaną turystycznie pętlą międzyrzecką. Liczy się to co pod ziemią, a nie zaplecze na powierzchni. W tych dniach jednak to co pod ziemią to to tylko ułamek tego co na powierzchni. Tor offroad'owy, scena z muzyką, karuzela, stragany z militarnymi gadżetami, wioska wojskowa (prawdziwe wojsko) i pewnie jeszcze kilka innych. To chyba jedyne miejsce na ziemi w którym policjant mijający bandę z karabinami m16 i wyrzutniami p.panc. tylko się uśmiecha. Fajny klimat. Największą atrakcją tego dnia była jedna inscenizacja, na którą my też czekaliśmy. Wilki parking wypchał się całkowicie, dogodne do obserwacji miejsca zarezerwowane były na godzinę przed pokazem, a sam pokaz był naprawdę widowiskowy. Pożegnanie z terenem zlotu niesmacznie się jednak zakończyło dla Tomka, który kwitł w korku na polu ponad godzinę, podczas gdy my smacznie połykaliśmy śladowe ilości napoju chmielowego na ruinach jednej z poniemieckich budowli. Impreza godna polecenia na przyszły rok.

Więcej fotek w mojej galerii Picasa:

Zlot Pojazdów Militarnych - Boryszyn

Aniela i Cze... znaczy się Sylwester - sesja ślubna

2008-07-19T23:09:00.002+02:00

Moja pierwsza i na moje szczęście niekomercyjna sesja ślubna. Dobrze że niekomercyjna bo zawsze mogę powiedzieć, że się nie udało bo nie miałem motywacji :-) Sesja jak na pierwszy raz to chyba udana, ale nie zamierzam póki co kontynuować tej profesji - jakoś nie mam zmysłu artysty, a trema mimo małej presji wyczyściła mi pamięć całkowicie z podpatrzonych u konkurencji kadrów. Tak więc starałem się improwizować i udawać profesjonalistę całkiem niedyskretnie zmieniając obiektywy. Raz Sigma 24-70 a chwilę potem wspominany ostatnio Canon 70-200 L. No i mimo ostrego jak brzytwa słońca - obowiązkowa lampa zewnętrzna (i tak się przydała). Klientom się spodobało - chwilę po oddaniu fotki zasiliły profil na naszej-klasie.
Wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia!!!

Gołębiewski się naigrywa

2008-07-10T07:14:00.001+02:00

Gołębiewski dostał świra jak go wygoniłem z anteny satelitarnej. Wyobraźcie sobie - siedzicie wygodnie w fotelu, okno szeroko otwarte, aż tu nagle na antenie satelitarnej siada Gołębiewski i krzyczy do swojej partnerki, która siedzi dwa metry dalej. Mało tego - oprócz donośnego 'AARRRUUUUUUUUUUUU' skrobie swoimi pazurkami po metalowej antenie, a jak się człowiek tylko krzywo na niego popatrzy to odwraca się odpowiednio i zalewa płaszczyznę roboczą anteny swoimi produktami ubocznymi. Pogoniłem gościa na pobliską gałązkę, a ten w ramach rewanżu odpłacił się szeregiem prześmiewczych póz. Naigrywa się skubany... - jak jeszcze raz przyleci to też mu miny będę stroił.

Nawet wciągnął w to swoją partnerkę

Drugi montaż - Pierwszy post

2008-06-22T10:32:00.001+02:00

Trochę podglądałam Damianka w pracy i pozazdrościłam tych świetnych filmów...
Po spacerze na którym była z nami kamera pobawiłam się w programie do montażu video i tak pod bacznym okiem mojego profesjonalnego montażysty powstał taki oto klip.
Z małym opóźnieniem, ale publikujemy (za zgodą rodziców).
Oczywiście w roli głównej Elizka.

Canon 70-200 f4 L

2008-06-20T23:37:00.001+02:00

Pewnego dnia wszedłem w chwilowe posiadanie pewnego cudnego obiektywu. Był to Canon 70-200 f4 L. Część kuma a reszcie i tak pewnie wszystko jedno. Sam jego wygląd i czerwona literka L zdradzają jego możliwości - jest to sprzęt z profesjonalnej półki, ale w osiągalnej cenie. No i posiada rewelacyjny stosunek jakości do ceny. Nie ma co ukrywać, ale każdy posiadacz Canona chciałby mieć w swojej szklarni obiektywy z magiczną literką 'L' na korpusie.

Wiele fotek tego dnia zrobiła Jagódka i po raz pierwszy poczuła różnicę między zwykłym obiektywam, a serią 'L' . Prędkość i celność AF, przenoszone kolory, bokeh, oraz ergonomia są naprawdę na wysokim poziomie.

Pierwsze wyjście z nim miałem w kierunku Alei i tu kilka fotek z tego wypadu.

A jeszcze kilka innych zdjęć po kliknięciu na tą fotę:

W Hiltonie z 70-200 L4

Ach...... :-( ale nie jest tak źle...

2008-06-08T23:11:00.000+02:00

No niestety - trzymałem kciuki i jak nigdy..... kibicowałem. To się rzadko zdarza. Ba - nawet flagę wywiesiłem na balkonie. Przegraliśmy :-(

A miałem nawet nie oglądać bo jako znany anty fan telewizji Polszmat z wiadomych względów nie posiadam tej stacji i nawet bym się nie zmartwił z tego powodu. Ale w ostatnich dniach z satelity nadeszły dobre wieści - na czas meczu do kanałów sportowych dołączy niemiecki kanał w którym będzie można obejrzeć mecz. No i tak się skupiłem na meczu, że nawet ten 'dojczland szprache' mi nie przeszkadzał - bo normalnie to drażni mnie strasznie. Oczywiście nie mam tu żadnych podtekstów historyczno-politycznych, po prostu nie podoba mi się język niemiecki. Teraz tak - mecz ogólnie do nudnych nie należał - akcja non-stop, i nawet kilka ciekawych akcji mieliśmy. Nie wiem czy się cieszyć czy nie, ale podobały mi się akcje w których uczestniczył ten brazylijski Polak Roger Guerreiro - celnie podawał, apotem było ... jak zwykle. No i brawa dla Boruca - bo mogło być gorzej. No nic to, aż takim fanem nie jestem żeby płakać.

Wcale jednak nie jeste tak źle - w momencie kiedy przegrywaliśmy mecz - jeden z naszych najsłynniejszych obecnie Polaków - Robert Kubica - stawał na podium po wyścigu w Kanadzie. Tym razem jednak stanął w jego centralnym punkcie!! I nie dość, że pierwsze miejsce w GP Kanady to jeszcze wysunął się na prowadzenie w klasyfikacji kierowców. Brawo!!

Spacer w kwietniu

2008-05-30T22:28:00.000+02:00

Kwiecień plecień bo przeplata - trochę lata... i właśnie w taką piękną pogodę wybraliśmy się nad okoliczne stawy, gdzie lokalni wędkarze moczą kije - tzn nigdy tam takiego nie widziałem, ale teoretycznie to stawy hodowlane.
Tym razem ładna pogoda skusiła też Izę i Przemka. Iza to już drugi raz się pojawia - wszak to także nasza koleżanka z klasy - naszej-klasy...a teraz też sąsiadka. przewodnikami byli jak zwykle Julia Marek i Elizka - oni bowiem najlepiej znają ścieżki leśne. Oto krótkie fotostory.

I teraz jeszcze fragment o obróbce - mi czasami udaje się zrobić zdjęcie, które już po wrzuceniu do kompa sie podoba, czasami jestm jedna zaskoczony jak z pozornie mizernego zdjęcia przy pomocy kilku suwaczków i w kilkanaście sekund można zrobić naprawdę fajne zdjęcie - a jak nie fajniejsze to na pewno zupełnie inne. Dlatego też tym, którym wydaje się że robią dobre zdjęcia bez obróbki chciałem powiedzieć że z ich zdjęć mogą wyjść jeszcze lepsze zdjęcia, więc czemu z tego nie skorzystać. A teraz mały przykładzik - zdjęcie z aparatu (chyba nawet fotka Jagódki):

A teraz po zmianie tylko kolorów i kontrastów:

No a na koniec link do całego albumu na Picasie:

Spacer - kwiecień 2008

Spotkanie TOŚ'2008

2008-05-14T21:11:00.001+02:00

Połowa maja w kalendarzu a na blogu druga połowa marca. Te zdjęcia były zrobione 21.03, a następny raz z aparatu skorzystałem dopiero 20.04 - aż mi go szkoda - biedny tak się wynudził. Na szczęście w maju tak się rozpstrykałem że prawdopodobnie jeszcze w tym miesiącu przekroczę 20000. I teraz nie wiem czy się cieszyć czy raczej nie - bo producent gwarantuje 30000 zdjęć dla tego aparatu - wszak to najbardziej amatorska lustrzanka Canona. Oby producent się mylił.

I teraz wracając do tematu - dzięki forum nasza-klasa.pl udało się zorganizować spotkanie klasy szkoły średniej w skrócie zwanej TOŚ. Szkoda tylko, że przyszła tak niewielka część tej klasy - część pewnie nie załatwiła sobie urlopu bo nie wiedziała jak po angielsku zagadać z szefem, kogoś tam żona nie puściła, nikt L4 nie doniósł więc pewnie górowały problemy rodzinne. To w sumie nieistotne - my bawiliśmy sie dobrze - reszta może nie zawiedzie następnym razem, a jak tak patrzę na kurs funta to wydaje mi się, że niebawem niektórzy będą mieli bliżej.
Mnie oczywiście przewaga płci nie peszyła - wszak z tymi ludźmi spędziłem kawałek życia - ba - z jedną spędzę nawet całe życie :-) Oto kilka fotek ze spotkania.

Zaręczony!!

2008-04-23T22:22:00.000+02:00

News stary jak świat - większość i tak już wie, a ci co nie wiedzą to się dowiedzą - zaręczyłem się z piękną moją Jagódką...

Na szczęście nie należę do tych, którzy wręczają takie gifty mówiąc - oto dowód mojej miłości. Kupowana miłość nie dla mnie - potrafię to udowodnić innymi sposobami. A z resztą komu i po co ja mam to udowadniać - wystarczyło powiedzieć i zostało odwzajemnione - TAAAAKIE mam szczęście.

Łódź - Targi Foto Video

2008-04-04T22:38:00.002+02:00

Na blogu mamy 14 marca - dzień wolny od pracy. Nie z powodu lenia a wycieczki do Łodzi na tamtejsze targi Foto i Video. Łukasz z Martą, ja z Jagodą z samego rańca, kiedy kury jeszcze spały wyjechaliśmy do Łodzi. Pierwszy raz widziałem Łódź na żywo i powiem szczerze - coś wspaniałego. Już dawno kręciły mnie dawne budowle pofabryczne - Łódź cała jest pofabryczna, a kompleks niejakiego Izraela Poznańskiego dosłownie dech odbiera. Nie wiem czy praca w takiej fabryce była przyjemnością, ale przebywanie wśród takich pięknych budowli daje satysfakcję. W XIX wieku słynny przedsiębiorca wybudował imponujących rozmiarów samowystarczalną fabrykę włókienniczą, która mogła się pochwalić własną elektrownią, jednostką straży pożarnej i szkołą. Ostatnie maszyny zatrzymały sie dopiero w 1997 roku, bardzo szybko jednak podniszczone mury przekształciły się w jedną z największych w PL galerię handlową. Doskonały przykład adaptacji starych murów do nowych potrzeb. I jak zakupów nie znoszę tak przechadzanie się w takiej scenerii było naprawdę przyjemne.

Ale nie o tym miał być post. Wybraliśmy się tam specjalnie na targi i załatwiliśmy je błyskawicznie. Może wszystkiego nie zobaczyliśmy ale tak naprawdę wystawcy też nie mieli wiele do pokazania. Nie wiem na czym, ale niektóre produkty już od miesiąca kurzą się na sklepowych półkach a na targach w Łodzi nawet o nich nie słyszeli. Już nie chcę być złośliwy, może było więcej przedstawicieli firmy Canon, ale u tego co byłem ani nie słyszałem, ani nie widziałem nowych produktów, które tak bardzo chciałem zobaczyć. Prospekty tez były mocno zeszłoroczne. Może te targi się jeszcze rozwijają, a może jeszcze jesteśmy jakimś końcem świata. Oczywiście nie oceniam całych targów negatywnie - to była niezła przygoda no i niektórzy naprawdę się postarali. Niestety nie udało mi się zrobić powalających fotek - nie było czasu - wszystko w biego bo tego samego dnia trzeba było jeszcze wrócić do Żar

No i na koniec krótki filmik - ta maszyna naprawdę działa.

H4x4 2008 czyli offroadu ciąg dalszy

2008-03-28T19:13:00.002+01:00

Ruszyła tegoroczna torowa liga offroad'owa! W zeszłym roku H6, w tym roku H4x4. Zasady pozostały te same, skrócił się tylko czas i teraz w 4 godziny zawodnicy mają za zadanie pokonać jak najwięcej okrążeń zamkniętego toru. Pierwsza edycja odbyła się w Olszynie - niestety nie tej lubuskiej a dolnośląskiej. Na miejsce dotarliśmy niestety już po występie quadów i motocykli - a szkoda bo quady to moje.... nieistotne - kiedyś jak będę bogaty to se takiego sprawie...

Tym razem zabrałem ze sobą kamerą - tak na próbę - żeby przetestować siebie i sprzęt. Sprzętem dzieliłem się z Jagódką, która w sumie pierwszy raz na taką skalę pstrykała foty a kamerę to trzymała po raz pierwszy w ręku - szkoda, że tego nie uwieczniłem. Z filmu jeszcze nic nie zlepiłem i raczej na razie nie znajdę na to czasu - tymczasem z fotek udało się odnaleźć kilka naprawdę fajnych. I od razu napiszę - bo pod postem z zeszłorocznego H6 ktoś niezadowolony się wpisał - To nie jest relacja z tej imprezy - ja nie jestem komentatorem sportowym i tabel też tu nie będę umieszczał. Nieistotne jest dla mnie kto wygrał - jadę się tam dobrze bawić i zrobić ciekawe zdjęcia i oto one:

A te i jeszcze kilka innych na Picasie:

H4x4 2008 - runda I

Zamiast urodzin - Eliza!

2008-03-15T22:27:00.000+01:00

Urodziny Julii zebrały prawie całą rodzinkę. Lecz mimo usilnych starań gospodarzy i pysznego tortu od mamusi, uwaga wszystkich skupiona była na... Elizce. Coraz większa, sprytniejsza i w dalszym ciągu kochana - odwróciła uwagę wszystkich od premiery moich filmowych wypocin. Ja oczywiście, można powiedzieć jak zwykle, zaopatrzony byłem w aparat, z którego oczywiście skorzystałem.

Kto by pomyślał, że w lutym...

2008-03-09T22:24:00.000+01:00

Kto by pomyślał, że w lutym przyjdzie wiosna. Jeszcze chyba nigdy w lutym nie jeździłem w krótkich spodenkach, ale jak temperatura powietrza oscyluje gdzieś w okolicy trzynastej kreski nad zerem, to nie ma innego wyjścia, zwłaszcza że jazda na rowerze generuje spore ilości ciepła, które gdzieś trzeba wydalić. Faktem jest, że ludzie których mijaliśmy w lesie dziwnie się patrzyli i dziwnie uśmiechali, więc albo było im zimno i byli pod wrażeniem, albo sami ubierają się patrząc w kalendarz - wszak luty zobowiązuje. Jak to mówią - 'idzie luty - podkuj buty'.

24 lutego piękna pogoda pchnęła całą rodzinkę do Zielonego Lasu - ja z Kaśką śmigaliśmy na rowerkach a reszta truchtem. Pogoda dopisała i gdyby nie nisko zawieszone słońce i uśpiona jeszcze flora to powiedziałbym, że to maj. Pierwsza poważna jazda na rowerach.....cudowna sprawa teraz tylko czekać na podobną pogodę i przede wszystkim na czas, którego jak powszechnie wiadomo - nie mam...

Nieco więcej fotek w Picassie:

Zielony Las w lutym 2008

Słońce świeci nad nami - rozgrzewa nasze...

2008-02-12T08:32:00.000+01:00

Palec spustowy (wskazujący prawej ręki, który operuje najważniejszym przyciskiem w aparacie) świerzbi mnie od kilku tygodni... już miałem wrzucić na bloga coś z pierwszych moich zdjęć wykonanych moim pierwszym aparatem, ale jak je zobaczyłem to zrezygnowałem. Człowiek mimo, że samouk to jednak jakoś się rozwija i te pierwsze zdjęcia całkowicie się nie nadają do pokazania.

W końcu na kilka dni pojawiło się słońce - szara zima zmieniła się w piękną wiosnę. Wcale nie uważam że zima jest zła - wręcz przeciwnie, ale zima to przynajmniej pół metra śniegu, a to co od kilku lat się dzieje to zimą na pewno nie jest.

Temperatura tego dnia zbliżyła się do 10 stopni, ostre i nisko położone słońce wyciągnęło nas z domu. Choroba zawładnęła gardłem Jagody, a mnie właśnie coś atakowało - gdyby nie korzystne warunki - pewnie byśmy kurowali się w domu.

Wybraliśmy się na byłą jednostkę wojskową, która jeszcze nie została przez nas całkowicie zbadana i do tego straszy tabliczkami, że to teren prywatny, że dziury bla bla bla. Nieistotne.

Ja żyję...!!

2008-01-18T19:40:00.000+01:00

Ja żyję i nawet mam się całkiem dobrze - mimo że pewnie niektórzy wątpili czy kiedykolwiek coś tutaj napiszę. Nastały trudne czasy - do tej pory nie miałem czasu się nudzić - zawsze było co robić. Teraz okazuje się że mam jeszcze mniej czasu. O tym, że mam aparat to całkiem zapomniałem. Siedzę teraz w innej dziedzinie multimediów i wszystko wskazuje na to że dłużej tak posiedzę. Walczę też z moim dostawcą internetowym o zwiększenie uploadu - może wtedy będę mógł się dzielić ze wszystkimi moimi aktualnymi tworami. Przy obecnych prędkościach nie wyrobił bym z opłatami za prąd. Klip z testów Flycama ładował się na serwer kilkanaście godzin. Oczywiście mógłbym odzywać się częściej ale wtedy z foto-bloga zrobiłby się dziennik pokładowy, a nie o to mi chodziło.

Obecnie walczę przed kompem z materiałem z Gali Sportu 2008 - Gazety Regionalnej. Nawet miałem przyjemność przebywać z tak zwanymi szychami z naszej okolicy. Na gali przebywała bowiem cała elita z Żar i Żagania - Burmistrzowie i Starostowie mieszali się z prezesami największych lokalnych firm. Aaaaa byłbym zapomniał - gościem honorowym był nasz słynny polarnik Marek Kamiński, a muzyczną gwiazdą Norbi. Oczywiście jak to zwykle u mnie - zdjęcia opublikowałem bez zgody i wiedzy ich twórcy :-). A jutro?? A jutro Studniówka.

Tutaj my podczas przerwy w okolicach baru.

Chwilę przed.

Tutaj widać kto się bawi a kto pracuje.

Najlepsi z najlepszych.

Park przy alei Jana Pawła II już otwarty...

2008-01-01T21:58:00.000+01:00

Witam w Nowym Roku - wszystkiego najlepszego!!

Z lekkim opóźnieniem park przy alei Jana Pawła II rozbłysnął pełną mocą i na szczęście jest się czym pochwalić. Park wygląda naprawdę rewelacyjnie. Nawet nie wiem czy było jakiekolwiek otwarcie, może trwają jakieś minimalne prace wykończeniowe. Ja trafiłem tam z aparatem już jakieś dwa tygodnie temu, w momencie kiedy gałęzie drzew pokrywała szadź. Pokryte lodem i podświetlone drzewa pięknie kontrastowały z ciepłym oświetleniem parkowych alejek.

Coś mi sie wydaje, że park będzie hitem już na wiosnę, oczywiście lepiej się spieszyć bo jak miejscowa banda debili odkryje nowy plac zabaw to nie będzie na czym usiąść.

Szadź też ładnie udekorowała drzewa widoczne z balkonu - co postanowiłem oczywiście uwiecznić.

Park - Żary - nocą

Tandeta ruszyła!!

2007-12-25T08:51:00.000+01:00

Na Święta nieco inny post. Więcej mnie pod inną etykietą niż zwykle. Już dawno temu rozstałem się z aparatem foto, który miał możliwość kręcenia filmów. Ten nie ma, ale niedawno dzięki Łukaszowi, wracam do swojej póki co małej pasji. Do tej pory z takim sprzętem miałem do czynienia raz w roku podczas Przystanku Woodstock. Teraz mogę wystąpić już nie jako asystent operatora, ale jako operator a nawet więcej. Film trzeba też zmontować przecież. Póki co więc postaram się nieco bardziej zadbać o dział "Filmy" na moim blogu.

Bardzo mroźna to była sobota, kiedy postanowiłem zabrać cały sprzęt i sprawdzić swoje możliwości w terenie. Nigdy nie operowałem tak poważnym sprzętem. Kamerę w rękach już trzymałem, na PW miałem nawet w swoich łapach sprzęt za miliony. Tym razem jednak do kamery przypięty był tzw. Flycam - urządzenie o wielu nazwach, niezbyt skomplikowanej budowy, a dający bardzo dobre efekty podczas zdjęć wykonywanych w ruchu. Ko ma kamerę to wie, że jakby się nie starał to podczas spacerowania z kamerą choćby nawet miał najdroższe i najmiększe (trudne słowo!!) adidasy na sobie to i tak film będzie trząsł się i skakał. My pokusiliśmy się nawet o bieg z kamerą - efekt na końcu filmu. Sprzęt pomyślnie przeszedł testy w terenie, a ja z dużej ilości materiału zmontowałem klip, a nawet dwa połączone klipy. Prawie 10 min. pierwszej mojej produkcji na niemalże profesjonalnym sprzęcie. To taka pocztówka z tamtej wyprawy - nie oczekujcie zawodowej reżyserii - to klip, a nie film. Reportaż zdjęciowy z planu: Mobydick i Siva - ale pod szyldem Dudzin / Tandeta - pracowała na moim sprzęcie. Mam nadzieję, że poświęcicie swoje 10 minut na obejrzenie - wyprodukowanie takiego klipu to wiele godzin spędzonych głównie przy komputerze.

W galerii troszkę więcej fotek.

FlyCamTest

No a teraz czas na premierę:

To już rok...

2007-12-11T21:38:00.000+01:00

No i po miesiącach urodzaju - na blogu zapanowała zima. Normalnie nie pstrykam zdjęć - już chyba miesiąc nie pstryknąłem żadnego zdjęcia, które nadawało by się na bloga. I takim to oto sposobem skończyły się tematy, odrobiłem zaległość i się zatrzymałem. Może na to wszystko ma wpływ pogoda, która jakoś nie zachęca do zbyt częstych spacerów i robienia czegokolwiek wymagającego choć odrobinę wysiłku. Drugim powodem jest na pewno fakt, że jak wychodzę do pracy to jest jeszcze ciemno, a jak wracam to już jest ciemno i tak do zaje...chania. Nic się nie dzieje, dłużyzna. Co prawda ja na brak zajęć poza pracą to nie narzekam - odkrywam nowe horyzonty - no może nowość to nie jest, ale nigdy tego tak na poważnie nie robiłem. Niestety jeszcze nie mogę się pochwalić bo tak naprawdę jeszcze nie ma czym. Może jeszcze w tym roku...

5 listopada Elizka skończyła roczek - wpadliśmy na szaloną imprezkę. Ludzi jak w MZK o 6:50 - nic dziwnego, że solenizantka była troszkę zmieszana. Na szczęście w porę się rozruszała i z uśmiechem na twarzy poznawała nowe kolorowe elementy placu zabaw. Nam oczywiście nie udało sie wejście - okazało się, że identyczną zabawkę dostała dzień wcześniej. Żyjemy jednak w UE, więc wszystko można oddać i wymienić. Następnego dnia pojawiliśmy się z inną.

A reszta jak zwykle :-) w galerii:

Elizka ma roczek!!

H-6 Żagań 2007

2007-12-01T17:42:00.000+01:00

Ze trzy lata polowałem na rajd Berlin-Wrocław, który później przekształcił się w Drezno-Wrocław i śmigał tutaj w okolicy Żagania. Nigdy mi się nie udało. Aż tu nagle - pewnej soboty obudziłem się z bólem głowy i z braku laku sięgnąłem po gazetę Regionalną. Podczas wnikliwego przeglądania natrafiłem na mocno ukrytą niewielką rubryczkę z mocno interesującym tekstem. W Żaganiu słynny Albert Gryszczuk organizuje ostatnią rundę własnego rajdu offroadowego H-6. Albert jest znany przede wszystkim ze swoich udanych zmagań w najtrudniejszym rajdzie na Ziemi - Lizbona - Dakar. Teraz prawdopodobnie dokręca śrubki w swoim bolidzie, ale część czasu w tym roku poświęcił popularyzacji offroadu w PL. Stworzył od podstaw rajd, w którym mogą brać udział wszyscy, bez żadnej rajdowej licencji. Rajd ponoć jest wyjątkowy ze względu na atmosferę jaka panuje wśród zawodników - każdy ze startujących czuje się potrzebny - nie jest to sucha rywalizacja. Najszybsi wygrywają, a reszta świetnie się bawi. Rajd ten jest jeszcze z jednego powodu wyjątkowy - większość a może i nawet wszystkie liczące się rajdy są przeprawowe, czyli z punktu A do punktu B. H-6 odbywa się na zamkniętym torze, zawodnicy przez 6 godzin okrążają tą samą pętlę, a wygrywa ten , który po 6 godzinach zrobi największa liczbę okrążeń. Ten rodzaj rozgrywki jest bardziej atrakcyjny dla widzów.
Całość zmagań na H-6 rejestrują latające kamery O.TV - miałem więc okazję kolejny raz spotkać zaprzyjaźnioną ekipę wraz z samym prezesem Jerzym O. Wszak to finał zmagań - prezesa nie mogło zabraknąć

A wracając do gazety Regionalnej to okazało się, że zawiedli wszyscy moi informatorzy. Hurricane, który jest najbliżej informacji (bliżej już się nie da :-) najzwyczajniej zapomniał - a widząc ten materiał parę dni wcześniej od razu pomyślał, żeby mnie poinformować. Adrian - czytając gazetę pominął ten artykuł. Coś mi się wydaje, że tylko zdjęcia oglądał.

Hurricane - po moim telefonie błyskawicznie zareagował i udało nam się zdążyć na uroczyste rozpoczęcie na żagańskim rynku.

Po tym jak prezes zaprosił a burmistrz otworzył - wszystkie samochody przejechały przez specjalną rampę i ruszyły w kierunku poligonu.

Rajd ruszył i od razu było widać kto bardzo chce wygrać. Tu możliwe jest jednak wszystko - ci którzy mocno szarżowali musieli liczyć się z ewentualnymi uszkodzeniami, a tych nie brakowało. Połamane mosty, pourywane koła, pęknięte opony, przegrzane chłodnice to najczęstsze awarie. Na szczęście nawet najpoważniejsze uszkodzenia wcale nie muszą dyskwalifikować. Samochód zawsze może udać się do własnego punktu serwisowego na naprawę, tankowanie. Pewnie nic nie stało na przeszkodzie, żeby spokojnie zjeść sobie serwowaną na miejscu kiełbaskę z rożna i popić gorącą kawą - wszystko jednak zmniejszało ilość przejechanych okrążeń a tym samym miejsce na mecie. Każda pomoc innemu uczestnikowi na trasie zwiększała szanse na wygranie nagrody Fair Play.

Prezes chwilę przed startem, a za nim O.TV.

Troll na dachu Land Rovera

I ruszyły

Jedyna ciężarówka

Nawet Borysa poderwało

Ciekawe i szybkie BMW

I nieco mniej urocze własne przeróbki

Najszybsza i najgłośniejsza - SMOCZYCA

Warte miliony i profesjonalnie przygotowane Mitsubishi, niestety mocno zakopciło w połowie rajdu.

I moim zdaniem najpiękniejszy samochód na rajdzie. Bez zbędnego krzyku z rury wydechowej mknął przed siebie zostawiając większość za sobą

Ekipa z Żar: Marek Chudek z Tomkiem Drozdowskim dzielnie się spisywali, za każdy nasz głośny doping odwdzięczali się odgłosem z klaksonu. Uśmiech na twarzy i rozsądna jazda dowiozła ich do mety na całkiem dobrym miejscu.

Po drugiej stronie pojawiło się O.TV - nie dali się namówić na przekroczenie ruchliwej trasy, dali się za to sfotografować

Jak się sprawdzi to takie większe wypady będę wspomagał moim kontem na Picassa Web Albums. Na blogu pojawią się najlepsze foty, a cała reszta, bez moich wypocin na Picassie. Zapraszam do pierwszej publicznej galerii

H-6 Żagań 2007

Jesień raz jeszcze

2007-11-26T23:03:00.000+01:00

Muszę jeszcze raz wrócić do jesiennych klimatów, które już odeszły w zapomnienie.
W połowie października piękna pogoda nie odpuszczała. Z Jagódką udaliśmy się więc w to samo miejsce co w poprzednim poście. Zrobiłem tam zdjęcie, które docelowo miało być wykorzystane do dosyć mozolnej obróbki komputerowej. Niestety nie przygotowałem się teoretycznie i ustawienia aparatu uniemożliwiły mi zrobienie takiego efektu jak chciałem i na pewno mocno utrudniły obróbkę - troszkę za długi czas...

Po drodze spotkaliśmy sarenkę, która nam niemal spod nóg wyskoczyła i takiego oto stwora.

Poniżej wspomniane zdjęcie. Ja na pewno do tego efektu wrócę, ale coś mi się wydaje, że dopiero za rok...

OBIEKTYWnie patrząc - mamy jesień

2007-11-19T23:18:00.000+01:00

Październik zaskoczył wszystkich niesamowicie piękną pogodą. Większość dni była słoneczna, co w połączeniu z nadchodzącą tzw. 'złotą polską jesienią' pozytywnie nastrajało każdy żywy organizm. Dnia 14 października byłem nastrojony pozytywnie co najmniej do potęgi drugiej. Dane mi było testować obiektyw - o tym już pisałem. Ten dzień w całości dzisiaj na blogu.

Niedziela - zaplanowany był obiadek u Mamy, ale wcześniej udało się z Reaperem wyskoczyć na byłą jednostkę wojskową rozgrzać nieco nasze matryce.

Najbardziej spodobały mi się te kontrasty - zielone liście na tle tych jesiennych.

No i mały tuning. Może zaraz dorzucę tą fotę w rozmiarze pulpitowym - u mnie ładnie wygląda.

Spacer na aleję, a tam jak zwykle w centrum uwagi tłumu - Elizka, a obiad mimo że na drugim miejscu - był pyszny.

I tapetkę można zobaczyć tutaj no i ściągnąć oczywiście

Zamiast sjesty - wypad na ogródek - tu zawsze jest co fotografować, ale konik polny-inwalida to obiekt kontrowersyjny.

Zabawa z głębią ostrości - zdjęcie poniżej zrobił Reaper.

A tu On i jego.

FotoTrip - Baza rakiet jądrowych - Sulęcin

2007-11-14T22:18:00.000+01:00

No i mamy październik, a dokładniej dzień 6 tego miesiąca. Z uwagi na sprzyjające warunki, także pogodowe, postanowiliśmy powrócić to starego tematu, a mianowicie poradzieckiej bazy rakiet jądrowych. Początkowo mieliśmy przewidziane na to cały dzień, dlatego cały wieczór dnia poprzedniego spędziłem na planowaniu. Sulęcin znajduje się bowiem w bardzo bliskim sąsiedztwie poniemieckich umocnień z czasu II WŚ. Kartki zapełniły się obiektami, których jeszcze nie widzieliśmy. Niestety zmuszeni byliśmy opóźnić wyjazd z powodu... szkoda czasu na zbędne rozpisywanie, do rzeczy!!
Oto most obrotowy poniemiecki, zbudowany w czasie wojny. Jak patrze na takie budowle to dopiero zauważam jak ogromna była niemiecka machina wojenna, jakie środki były przeznaczane na działania wojenne. Prawdopodobnie ta budowla nigdy nie sprawdziła się w akcji, albo tak jak w przypadku międzyrzeckich umocnień została szybko i bezboleśnie zdobyta.

Szkoda tylko, że nie było nam dane zobaczyć wnętrza, ktoś współczesny założył kłódkę. Na nic moje wysiłki.

Instalacje zewnętrzne wyglądały imponująco, gdzieś nawet wyczytałem, że były one obsługiwane siłą mięśni. Duża ilość stali z wytłoczeniami "Friedrich Krupp AG" z roku 1938. Koncern Krupp należał do największych jeśli chodzi o zaopatrzenie machiny wojennej. Na niektórych elementach znajdował się smar, ciekawe czy stary? Wcale bym się nie zdziwił gdyby ten most okazał się sprawny.

A wszystko po to, aby na chwilę zatrzymać na chwilę front nieprzyjaciela przed taką niezbyt okazałą rzeczką. Chmmmm dziwna taktyka, ale może w owych czasach miała sens.

Krótka historia obiektu...

Ostatnie foty i do wozu.

Po drodze foto przyrody.

Tym razem droga zdobyta za pomocą komunikatora Gadu-Gadu okazała się trafna. Mieszkanieć Sulęcina niczym odbiornik GPS wyznaczył trasę dojazdu. Muszę tutaj przypomnieć, że raz już szukaliśmy tej bazy z marnym skutkiem. Niewiele osób wie, że na terenie Polski mogły być przechowywane radzieckie głowice jądrowe. Mogły, bo tak naprawdę nie wiadomo czy faktycznie były. Takie było przeznaczenie tych obiektów. Coś było na rzeczy, gdyż ochroną prawdopodobnie nie zajmowała się armia tylko Specnaz - służby specjalne.

W takich silosach znajdowały się mobilne wyrzutnie rakiet w każdej chwili gotowe do akcji.

Głównym i najciekawszym celem były jednak znajdujące się częściowo pod ziemią magazyny.

Wszystkie wejścia niestety zostały zasypane, być może ze względów bezpieczeństwa... my sami potrafimy zadbać o nasze bezpieczeństwo, więc mierzyliśmy każdy otwór i sprawdzaliśmy co nas czeka w środku.

W końcu dzielna Kaśka odnalazła dziurę odpowiadającą naszym gabarytom. Puściliśmy sondę, czyli mnie na zwiady. Trzeba dodać, że w środku panują całkowite ciemności, pomieszczenia są duże, więc latarka oświetla mały fragmencik, nie widać co znajduje się poza oświetlanym miejscem. To wzmaga nieco poziom adrenaliny i właśnie dlatego lubimy jeździć w takie miejsca.

Dopiero po zrobieniu zdjęcia z lampą można było na wyświetlaczu aparatu zobaczyć co znajduje się przed nami. Niestety w ciągu kilku ostatnich lat miejsce to zostało ograbione praktycznie ze wszystkiego. Nie było nam dane zobaczyć elektroniki, którą widzieliśmy na zdjęciach innych ekspedycji w internecie. Prawdopodobnie niebawem nic już tam nie zostanie, byliśmy bowiem niemal świadkami wywozu płyt betonowych. Część z nich już zabrano, a część była przygotowana do wywozu.

Zwiedziliśmy wszystkie pomieszczenia, ocalał tylko kibelek, ale woleliśmy nie korzystać. Może do naszych czasów przetrwała jakaś poradziecka bakteria... Swoją drogą kibelek wyglądał dosyć nieestetycznie.

Zwiedziliśmy wszystko co się dało, mnóstwo zakamarków, pokoi. Pewnie miały one zapewnić jako takie warunki przebywającej tu ekipy. Zatrzymaliśmy się na dłużej w jednym z magazynów, gdzie wykorzystaliśmy zewnętrzną lampę błyskową do zabaw z długimi czasami naświetlania. Śmiechu po pachy.

Kilka wspólnych fotek.

I czas wracać. Tak długi czas bez zasięgu sieci komórkowej zaniepokoił pewne osoby. Nie ma żartów :-)

FotoTrip - Rezerwat 'Stawy Przemkowskie'

2007-11-08T21:32:00.000+01:00

Całkiem niedaleko, bo w okolicy Przemkowa znajduje się rezerwat ornitologiczny 'Stawy Przemkowskie'. Ponad 1000 hektarów, 35 stawów i około 216 gatunków ptaków - to krótka charakterystyka obiektu. W większości to stawy rybne kontrolowane przez ludzi. Wybraliśmy się tam po raz drugi z Łukaszem, ten jak i tamten wyjazd okazał się bardzo udany. Wszystko wcześniej zaplanowane, pogoda zwiastowała wystąpienie porannej mgły a o to nam właśnie chodziło. Pobudka oczywiście przed wschodem. Na stawach zjawiliśmy się idealnie o czasie, słońce już muskało horyzont.

Łukasz w akcji.

Dwa zdjęcia poniżej uświadomiły mi, że albo mam problemy z autofocusem w aparacie, albo .... sam nie wiem.

Mimo usilnych starań ptactwo i zwierzyna czmychała zanim się do nich zbliżyliśmy - czy się skradaliśmy, czy głośno debatowaliśmy - rezultat był taki sam. Na szczęście czasem ptaki wybierały lepszą drogę ucieczki, czyli na wschód...

A to już wieś na rzeczką opodal krzaczka. Z gospodarstwa do wodopoju wybrała się rodzinka - takie one fajne, malutkie.

Jarmark Michała 2007

2007-11-04T20:24:00.001+01:00

Różnica między Żarami a Żaganiem polega na tym, że Żary za miejskie pieniądze robią wszystko co trzeba w mieście zrobić, a Żagań robi Jarmark Michała. Co do jakości zapraszanych gwiazd można by było się sprzeczać, na plus jednak zasługują wesołe miasteczka, które swoją wielkością przekraczają te żarskie wielokrotnie. Niektóre z obecnych atrakcji znacznie zwiększały poziom 4-[1-hydroksy-2-(metyloamino)etylo]benzeno-1,2-diolu. Ja jednak zamiast tego hormonu i za te same pieniądze wolę zwiększyć poziom... W każdym bądź razie działanie jest dłuższe, a dzięki temu przyjemniejsze.

Uwaga nasza skupiła się więc na koncertach i na znajomych. Koncerty oczywiście wybraliśmy zgodnie z naszym gustem i tak pierwszego dnia zamiast obiecanego Debetu zagrał Aligator. Niewielka to różnica jak się okazało. Muzycy niemal ci sami, nowy na pewno wokalista - który zaprezentował się genialnie - jego interpretacje piosenek po prostu wbiły nas w namokniętą murawę. Dobił nas jeszcze perkusista (ten od wypadającej pałeczki) - ostro i na dwie stopy. To lubię - brawo Maniek!!

(...podziękowania dla Drozdków :-)

Po Aligatorze - Snake Charmer z Wrocławia. Rock a nawet rock z rollem, bo energia płynęła już nie tylko z perkusji, ale z całego zespołu. Całość więc zachęcała do wskoczenia w pogujący tłum, co pewnie skończyłoby się wstrząsem pikseli w aparacie i kłopotami z odcinkiem szyjnym kręgosłupa. Ogólnie mówiąc - POLECAM!! Uwaga jednak na wokalistę, który może speszyć słabsze osoby. Koleś nie słuchał mamy. Panie wokalisto - rada: najpierw majtki, później spodnie. Nie odwrotnie!! :-)

Drugiego dnia gwiazdą wieczoru był DŻEM!! Tu już nie wypada komentować - po prostu nie jestem godzien. Bardziej kultowej kapeli w PL nie ma.

Tymczasem w niedzielę rozchorowała nam się Doda - co chyba wyszło na dobre, bo w Żaganiu pojawił się zespół Feel. Po wydanej parę dni temu płycie stwierdzam, że fanem tego zespołu raczej nie zostanę. W Żaganiu miałem okazję po raz pierwszy usłyszeć na żywo co mają do zaoferowania. Live było wystarczająco dobrze, może nie tak ostro jak bym chciał, ale ujdzie. Tymczasem z całej płyty fajne są tylko dwie piosenki + trzecia cover, a reszta to ballady, przy których nastolatki będą toczyć litry łez pod plakatem wokalisty. Taką publikę sami wybrali, co pewnie finansowo będzie im odpowiadało, ale czy da wystarczającą satysfakcję? Chcieli być jak U2 - tymczasem większość ich słuchaczy to pewnie pokolenie Tokio Hotel. Oj nie tędy droga. Do tego mam wrażenie, że zbyt mocno inspirują się innymi zespołami - ja to już gdzieś słyszałem. Posłuchać trzeba, w końcu wygrali SOPOT 2007. Byle na 'lajfie' dalej było widać tą radość z grania.

Zdob Si Zdub - czytać tak jak napisane

2007-10-30T17:49:00.000+01:00

Coroczny Festival Kronopol już w zeszłym roku przekształcił się w bardziej przyswajalną dla szerszej grupy ludzi imprezę. Początkowo było o ile się nie mylę coś z poezji śpiewanej, ale mogę się mylić.
W zeszłym roku było tylko zimno, w tym roku oprócz tego, że zimno to jeszcze lało. Chyba organizatorzy powinni się zastanowić nad organizacją imprezy w bardziej pewnym terminie.
Tymczasem nie zważając na pogodę postanowiliśmy udać się z Jagódką na występ zespołu Zdob Si Zdub i okazało się, że nikt z moich znajomych nie ma pojęcia co to za zespół. Mieli prawo nie wiedzieć, w końcu alternatywna muzyka tak się nazywa z tego powodu, że mało kto jej słucha. Mało kto słucha alternatywnych stacji radiowych, nikt nie chodzi na koncerty mało znanych kapel. Taki to jakiś dziwny kraj, że jakość zespołu określa obecność w mediach, a nie jego jakość. Wystarczy wystąpić w TV, zabłysnąć w Sopocie, dostać się do Eurowizji i już ma się zapewnione dostatnie życie. Podobny scenariusz spotkał ostatnio zespół Feel (o nim później).

Zdob Si Zdub - mołdawska kapela, założona w 1994 roku. Grają niesamowicie skoczny mix rocka, hip-hopu(mało) i bałkańskiego folkloru. Całość jest tak sympatycznie melodyjna, że ciężko się nie poruszać podczas koncertu live. Kto był to wie...

A z resztą!! Ja nikogo nie zmuszam, jak ktoś woli słuchać papki typu 'Złote przeboje', którą ostatnio słychać nawet W RMF i ZET to ja tego nie zmienię.

Na zdjęciach - Zdob Si Zdub w Żarach.

Niby październik a jednak wrzesień...

2007-10-28T09:00:00.000+01:00

Bo już chciałbym podzielić się z Wami wczorajszymi emocjami, ale porządek musi być!! Wczoraj - w październikową sobotę odbył się r...atatam - nieważne - bo na blogu jest 5.09 - środa, a na niebie ciekawy i dający trochę możliwości podczas obróbki zachód słońca. Te kolorki, kontrasty znowu przypominają mi Zachód po Chińsku, gdzie cały czas trwają rozmowy.

No dobra - jedną fotkę wrzucę. Zobaczcie kto mi wczoraj pozował:

Kluska z Grilla

2007-10-25T22:09:00.000+02:00

Grillem w Marszowie u kuzynki Ani kończymy sierpień 2007.

Grill jaki jest każdy wie - kiełbaska, piwko i dobra zabawa w dobrym towarzystwie. Aparat, który jest raczej nierozłącznym elementem podczas każdego wyjścia z domu tym razem skupił swą matrycę na Elizce. Kluska zdominowała kartę pamięci i zamiast macro-kiełbaski czy portretu wujka - dzisiaj KLUSKA Z GRILLA.